Mijn naam is Alex. Achter FocusFuel Coaching staat geen perfecte coach, maar een mens met een verhaal. Mijn weg was allesbehalve recht: kronkels, afslagen en omwegen hebben mij gevormd tot wie ik vandaag ben.
Ik groeide op met een alleenstaande moeder, zonder vaderfiguur in mijn leven. Al jong leerde ik mezelf weg te cijferen. Mijn overtuiging was: “als ik anderen niet tot last ben, kan ik ook geen kritiek krijgen.” Pas veel later ontdekte ik dat dit coping mechanismen waren die ik had ontwikkeld om te overleven met mijn ADHD — destijds nog niet gediagnosticeerd.
Ik voelde me vaak anders dan anderen. Om niet op te vallen hield ik me klein, onder de radar. Confrontaties vermeed ik, mijn sociale kring hield ik bewust klein en overzichtelijk. Het leek veiliger om afstand te bewaren dan om te falen in nabijheid.
Het woord conformeren kreeg een negatieve lading voor mij. Ik keek voortdurend door de ogen van de ander naar mezelf, bang niet te voldoen. Ik werd een meester in maskers dragen: telkens proberen de persoon te zijn waarvan ik dacht dat de ander hem wilde zien.
Maar zodra ik me ergens te veilig voelde, kwamen de scheurtjes. Zelf-sabotage werd mijn escape: beter zelf weglopen dan ontmaskerd worden. Zo verloor ik vriendschappen, relaties, en soms ook mezelf. Ik voelde me vaak thuisloos – en een deel van mijn leven zwierf ik letterlijk de wereld rond, deels zoekend, deels vluchtend.
Als ik terugkijk, zie ik thema’s die steeds terugkwamen:
Moeite met autoriteit,
Angst voor afwijzing en falen,
Drang naar controle,
Dyslexie en studieproblemen,
Omgaan met financiën,
Gevoeligheid voor verslaving en adrenaline,
Opleidingen niet afmaken,
Hechtingsproblemen en zelf-sabotage.
-Die puzzelstukken voedden lang mijn overtuiging:
“ik hoor er niet bij, ik red het niet"-
Ik geloof niet in toeval. Het is geen toeval dat ik in de zorg ben gaan werken. Eerst in de gesloten jeugdzorg, later in de GGZ-verslavingszorg. Onbewust voelde ik: dáár ligt ook mijn eigen weg naar herstel.
De echte doorbraak kwam toen ik in een 12-stappen verslavingskliniek ging werken. Daar vielen de puzzelstukjes op hun plek. Voor het eerst begreep ik mijn patronen, mijn maskers en de pijn die daaronder lag. Ik ontdekte:
Vandaag kijk ik met trots terug, niet omdat mijn pad makkelijk was, maar omdat ik heb geleerd mijn kwetsbaarheid om te buigen naar kracht. Ik ben niet de redder van anderen, maar een spiegel en een gids. Ik loop een stukje met je mee, zodat jij ontdekt dat je méér bent dan je overtuigingen en patronen.
Ook ik heb nog mijn worstelingen. Het verschil is dat ik me er niet meer door laat verlammen. Ik kijk ze aan, ga de confrontatie aan met mijn trauma’s, en kies voor groei. Precies dat gun ik jou ook: leren zien dat er altijd een uitweg is.
Met FocusFuel wil ik mijn opgedane kennis en levenservaring inzetten om anderen te begeleiden. Zodat jij je eigen vonk kunt terugvinden, en jouw vuur weer kan gaan branden.
De vraag naar ADHD-diagnoses groeit. Dat is geen geheim meer. Wat wel relatief nieuw is, is de rol die sociale media hierin lijken te spelen. Platforms als TikTok en Instagram staan vol korte video’s waarin kenmerken als onrust, uitstelgedrag, snel afgeleid zijn of emotionele intensiteit worden gepresenteerd als duidelijke tekenen van ADHD.
ADHD: zit het in je genen, in je jeugd of ergens daartussen?